THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES

Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

ΦΑΚΕΛΟΣ: Σχέσεις

Πρίν από λίγες μέρες έπεσε στα χέρια μου το ακόλουθο άρθρο που μου έκανε εντύπωση και τυχαίνει να συμφωνώ απόλυτα μαζί του. Το άρθρο είναι της Στέλλας Καλησπεράτου και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό free. Enjoy:


ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΣΧΕΣΗ;
SOMEBODY, SOMEBODY CAN ANYBODY FIND ME SOMEBODY TO LOVE?
ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΡΊΣΚΕΙΣ ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΟΥ ΜΙΣΟ ΣΤΑ ¾ ΤΟΥ;
ΑΠΟ ΤΗ ΣΤΕΛΛΑ ΚΑΛΗΣΠΕΡΑΤΟΥ

Μισή ώρα επικού τσακωμού. Μαλώνουν λέγοντας ο ένας στον άλλο πράγματα που τσακίζουν. του πετάει πράγματα και του φωνάζει να φύγει από το σπίτι της. Αυτός δίνει τη λύση σε κάποιον τρίτο. Αφηγείται την ιστορία τους σε έναν παραγωγό στο ραδιόφωνο σαν να μιλάει σε ψυχολόγο, αφιερώνοντάς της ένα τραγούδι. Η βραδιά, η σκηνή και η ταινία τελειώνουν με την Michelle Pfeiffer και τον Al Pacino να βουρτσίζουν τα δόντια τους. Ο Al θα μείνει και θα συνεχίσουν να είναι μαζί.
Μόλις διάβασες ένα φινάλε που κάνει τις κοριτσίστικες καρδιές να ραγίζουν. Είναι από την ταινία «Frankie and Johnny» και μιλάει για τον φόβο. Αυτόν τον φόβο που σε κρατάει πίσω, μόλις πιάσεις τον εαυτό σου να θέλει να δεσμευτεί. Είναι όμως μόνο αυτός ο λόγος που οι περισσότεροι καταλήγουμε μόνοι; Φοβόμαστε τη δέσμευση ή την απογοήτευση; Ή φοβόμαστε πως αν ο άλλος μπεί λίγο πιο πολύ μέσα στον τρόπο σκέψης και τη ζωή μας θα μας εκμεταλλευτεί και μετά θα μας πετάξει; Γιατί είναι πιο εύκολο να φλερτάρουμε σε chat rooms και όχι όταν βγαίνουμε έξω;
Είναι τόσο δύσκολο να κάνουμε σχέση, γιατί είναι πιο εύκολο να μην κάνουμε σχέση. Δυστυχώς. Είναι εύκολο να είσαι ελεύθερος και χαλαρός και να παίζεις παντού, όσο εύκολα σε τσούζει και η μοναξιά. Και ενώ όλοι μας ψαχνόμαστε για σχέση, στο τέλος μένουμε μόνοι μας, με κολλητές και κολλητούς να μας παρηγορούν και όλοι μαζί να βρίζουμε τους πρώην, τις πρώην, αλλά και την κακή μας, ανάδρομη μοίρα. Είμαστε απενεργοποιημένοι στο να κάνουμε μια ωραία σχέση με όλα τα καλά και τα κακά παρελκόμενά της, γιατί πλέον τα έχουμε δεί όλα και τίποτα δεν μας κάνει εντύπωση. Τι να σου κάνει εντύπωση κιόλας όταν θα δείς για πρώτη φορά το κορίτσι σου με εσώρουχα, ενώ μπορείς να θαυμάσεις στο YouTube την Adrianna Lima (και την κάθε Adrianna Lima) που όχι μόνο τα φοράει, αλλά τα βγάζει κιόλας;
Επίσης το πιο τραγικό στην υπόθεση σχέση είναι ότι το καμάκι, το φλέρτ, αυτό το παιχνίδι τελοσπάντων πέθανε. Τα αγόρια φοβούνται την «πίτα» και τα κορίτσια πήραν την υπόθεση στα χέρια τους, αν και τώρα που την έχουν, κατάλαβαν πως είναι από ανώφελο έως μάπα να παίζουν το ρόλο του αγοριού και προτιμούν τα πράγματα αλλιώς. Και για να γίνω πιο σαφής, θα πώ ότι είναι ωραία να το παίζεις κυνηγός αλλά είναι καλύτερα να το παίζεις μοιραία. Γιατί όταν μας αρέσει κάποιος δε του το δείχνουμε, το παίζουμε μεγάλες ντίβες και ο εγωισμός μας έχει φουσκώσει και ξεχειλώσει τόσο που, πια κανείς από τους δύο δεν θα σηκώσει το ακουστικό να τηλεφωνήσει πρώτος στον άλλο. Και αυτό είναι μεγάλη βλακεία.
Τελικά δεν είναι καθόλου περίεργο πώς στο Facebook έχει στριμωχθεί σχεδόν ολόκληρη η Ελλάδα. Γιατί εκεί ποζάρεις, ποστάρεις τις φωτοσοπαρισμένες φωτογραφίες που ξέρεις πως σε κολακεύουν τόσο πολύ και μετά καμαρώνεις με τα αποθεωτικά comments σου. Εύκολα απλά και αναίμακτα το net-flirting έχει αντικαταστήσει το παραδοσιακό και πατροπαράδοτο καμάκι. Το τελευταίο είναι είδος προς εξαφάνιση. Τα social networks είναι ο πιο εύκολος να βγάλεις τον επιτηδευμένα cool εαυτό σου εφόσον δεν υπάρχουν οι αμήχανες στιγμές που θα ψάχνεις να βρείς τη σωστή ατάκα εντυπωσιασμού, αλλά μόνο το ταπ ταπ της πληκτρολοόγησης, ενισχυμένο από μπόλικο φλερτίσιους attitude. Στην τελική το smash hit facebook και οι φίλοι του είναι ο πιο εύκολος τρόπος να καμακώσεις γκόμενα, γιατί την «ψηφιακή πίτα» απλώς δεν την καταλαβαίνεις, άσε που μπορείς να κεράσεις και τα ποτά στην κουβεντούλα σας. Αλλά αφού τα καταφέρνεις τόσο καλά εκεί , γιατί δεν τα καταφέρνεις κι έξω στον πραγματικό κόσμο; Μετά το safe sex περάσαμε χωρίς καν να το καταλάβουμε στην εποχή του safe flirt. Και όλο αυτό έχει κάνει την αναζήτηση του άλλου μισού τόσο βαρετή και αποστειρωμένη. Το να πονέσεις και να νιώσεις την ανασφάλεια να σου ρίχνει μπουνιά στα μούτρα, τα δύο σημαντικά στοιχεία μιας σχέσης που σε κάνουν να αναρωτιέσαι  τι πάει στράφι με τον άλλον/η, τον ιδανικό/ή που τόσο αγαπάς και θέλεις, είναι και αυτά που αποφεύγουμε όλοι με δραματική ακρίβεια χειρουργικού νυστεριού.
Αλλά αγαπητέ μου φίλε/φίλη αν δεν τα νιώσεις τι θα έχεις μετά να θυμάσαι και να εξιστορείς στα εγγόνια σου; Αλλά περίμενε αν φοβάσαι να τα νιώσεις πώς θα αποκτήσεις εγγόνια; Ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμη ο υπολογιστής ή το κατάλληλο social network που μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο. Γι’ αυτό άσε δικαιολογίες, πληκτρολόγια, chats και τόλμα.
Η αλήθεια είναι εκεί έξω.

Τα συμπεράσματα δικά σας!

2 σχόλια:

Dimos είπε...

Πόσο αληθινό αυτό το άρθρο, πράγματι! Αν και διαφωνώ στο εξής: πιστεύω ότι ακόμα και ο πιο κολλημένος netάκιας, Facebookάκιας και δεν συμμαζεύεται, όταν φτάσει ο κόμπος στο χτένι και τα πάιξει από την μοναξιά ή από την αγαμία, θα παρατήσει το pc και θα βγει έξω να προσπαθήσει... βέβαια, εκεί, όπου δεν θα ξέρει τίποτα για το "παιχνίδι", θα συναντήσει τοίχο από τις γκόμενες που θα το παίζουν ντίβες (το αν κάνουν καλά που έχουν αυτό το attitude ή όχι, είναι άλλο θέμα). Εν τέλει το ζήτημα είναι ένα και μόνο: άντρες, μην φοβάστε να πλησιάσετε μια γκόμενα που σας αρέσει, δείχνοντας δειλία. Γυναίκες, μην φοβάστε να σας πλησιάσει κάποιος που σας αρέσει και τον διώξετε δείχνοντας ξιπασιά και μύτη τόσο σηκωμένη που θα χτυπήσει το ταβάνι. Θα χάσετε και οι δύο.

Ανώνυμος είπε...

pragmati to ar8ro einai polu oraio!to 8ema einai "pos" 8a plisiasete mia kopela...protimo auto ton oro apo to gkomena!otan plisiazeis mia kopela k to paizeis magkas,exeis stulaki...e tote k ekeinh 8a s to paiksei diva!auto pistevo prosopika...loipon,antres kunigiste!!!o egoismos sigoura de vgainei se kalo!!! *tina*