THOUSANDS OF FREE BLOGGER TEMPLATES �

Σάββατο 20 Φεβρουαρίου 2010

Όταν...

Όταν κάθε μου κύτταρο παραλύει
στην σκέψη του γλυκού φιλιού σου...
Όταν κάθε κομμάτι της καρδιάς μου γίνεται θρύψαλα
έπειτα από κάθε όνειρο που σε περιέχει...
Όταν το τηλέφωνο δεν χτυπά
ύστερα από αμέτρητες χαμένες ώρες μακριά σου...
Όταν εξαντλείω όλο μου το είναι
για να βρεθώ δίπλα σου...
Όταν αυτά τα λόγια είναι λίγα
για να περιγράψω αυτά που νιώθω...
Έτσι είναι η αγάπη μου για σένα...
γεμάτη "όταν" και χωρίς απαντήσεις!

Τετάρτη 17 Φεβρουαρίου 2010

Leave me another day...

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2010

Teleio remixaki

Δευτέρα 8 Φεβρουαρίου 2010

Complétement paralysé...

How much can you take???????





well, clean up the dirt
there's just more dirt to clean up tomorrow
make the beds you just have to make tomorrow
wash the dishes, more to wash tomorrow
make dinner, it just gets eaten. doesn't it?
the world keeps growing and feeding
doesn't feed you, does it?

but, uh, how much can you take?
how much can you take before you snap?
how much can you take?
how much can you take?
how much can you take?
how much can you take before you snap?

lying on your bed looking at the ceiling
waiting for something to happen
and knowing all the time that you were meant
for something better.
feeling it
wanting it
but, uh, how much can you take?
how much can you take?
how much can you take before you snap?

Κυριακή 7 Φεβρουαρίου 2010

Περί της απόλυτης μιζέριας... έλεος πια

Αγαπητοί φίλοι,
το θέμα που διαλέγω να σχολιάσω αυτή τη φορά, αφορά το χιλιοσχολιασμένο θέμα της Ανώτατης Εκπαίδευσης όπως αυτή βιώνεται στην ηλιόλουστη χώρα μας την Ελλαδίτσα.
Ξέρω θα σκεφτείτε φτάνει πια, βαριέμαι να διαβάσω κάτι γι' αυτό το θέμα. Αλλά ειλικρινά νομίζω οτι πρέπει να μοιραστώ μαζί σας την αποψή μου.
Σήμερα συζητούσα με μια παρέα φίλων για το συγκεκριμένο θέμα. Το μόνο που άκουγα ήταν:
"το πανεπιστήμιο στην Ελλάδα είναι άχρηστο, οι καθηγητές είναι άθλιοι, το κράτος φταίει για όλα κοκ." Πράγματα που λίγο πολύ όλοι έχουμε ακούσει από τους ανθρώπους γύρω μας. Το μόνο που σκεφτόμουν κατά τη διάρκεια της συζήτησης, η οποία με εξόργισε ήταν το εξής: "Έλεος πιά παλιογκρινιάρηδες". ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ ΤΗΝ ΓΚΡΙΝΙΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ. Δε λέω οτι η ανώτατη εκπαίδευση στη χώρα μας είναι τέλεια, και σίγουρα θεωρώ οτι υπάρχουν ακόμη πολλά άλυτα θέματα. Αλλά δεν ανέχομαι να κατηγορεί το πανεπιστήμιο ο καθένας που ψάχνει να βρεί υπαίτιους για την αποτυχία του. Προσωπικά θεωρώ οτι η Ανώτατη Εκπαίδευση στη χώρα μας επιτελεί ένα αξιοπρεπέστατο έργο στα μέτρα τα οποία της θέτει ο εκάστοτε κυβερνητικός μηχανισμός και κυρίως σε ένα κατά τη γνώμη μου νεοσύστατο ακόμη κράτος. Και το λέω αυτό με ότι αντικειμενική προσέγγιση θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω. Γιατί προσωπικά δεν θεωρώ οτι ήταν θέμα τύχης το οτι σπούδασα σε ένα τμήμα με ικανότατους και μεταδοτικότατους καθηγητές, οι περισσότεροι από τους οποίους ενθάρρυναν την προσωπική προσπάθεια και την έρευνα. Τα περισσότερα ελληνικά πανεπιστήμια είναι στελεγχωμένα με ικανότατους εκπαιδευτικούς. Ακόμη έχουμε το προνόμιο της δωρεάν παιδείας, όποια και να είναι αυτή. Μπορεί να αναγκαζόμαστε να συνεισφέρουμε με αρκετά ίσως χρήματα στην αγορά συγγραμάτων, αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε το γεγονός οτι ένας σπουδαστής με χαμηλό εισόδημα μπορεί να τα βγάλει πέρα, ίσως όχι πολύ άνετα βέβαια, με δεδομένα πάντα τις φοιτητικές εστίες, την πολλές φορές δωρεάν λέσχη φαγητού, τις βιβλιοθήκες, τις μονάδες με υπολογιστές, τις υποτροφίες κτλ. Δεν μπορώ να ακούω συνέχεια για την άσχημη πλευρά της εκπαίδευσης και κυρίως από άτομα που πρώτον δεν την έχουν καν βιώσει και δεύτερον που είναι γεννημένοι loosers.
Ναι, θα παραδεχτώ ότι υπαρχουν σοβαρά προβλήματα όπως:
1. Η μη αντιστοιχία της ανώτατης εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας. Αυτό είναι ένα πάρα πολύ σοβαρό θέμα, όμως δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση οτι το πανεπιστήμιο δεν σου δίνει τα απαραίτητα εφόδια για να βγείς στην αγορά εργασίας.
2. Η μη προώθηση της έρευνας από το κράτος. Είναι η ταπεινή μου άποψη οτι μάθηση σημαίνει έρευνα. Όταν όμως οι κρατικές επιχορηγήσεις για προγράμματα έρευνας είναι πενιχρές, σχεδόν μηδαμινές, τι μπορεί να κάνει το εκάστοτε πανεπιστήμιο, ή ακόμα χειρότερα ο εκάστοτε εκπαιδευτικός;
3. Η παρερμηνεία του θεσμού του ασύλου. Το πανεπιστημιακό άσυλο είναι άσυλο ιδεών, όχι άσυλο εγκληματιών και όποιος παρεμποδίζει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών και την ανταλλαγή γνώσεων είναι εγκληματίας. Οπότε σε καμία περίπτωση δεν έχει κανένας το δικαίωμα να με εμποδίσει να παρακολουθήσω το μαθημά μου και να εξεταστώ κατά τη διάρκεια της εξεταστικής περιόδου.
Αυτά είναι τα προβλήματα που βλέπω εγώ και ο μοναδικός που μπορεί να τα λύσει είναι η εκάστοτε κυβέρνηση. Αλλά δεν ανέχομαι άλλες απόψεις περί προβλημάτων εκ των έσω του πανεπιστημίου, περί διεφθαρμένων καθηγητών, περί γενικότερης αταξίας και ανοργανωσιάς. Προβλήματα αντιμετωπίζει το πανεπιστήμιο όπως και κάθε τι άλλο σ'αυτή τη χώρα, διεφθαρμένα άτομα υπάρχουν σε όλους τους επαγγελματικούς κλάδους και η ανοργανωσιά είναι φυσικό επακόλουθο της έλλειψης χρηματικών πόρων. Το πανεπιστήμιο και κυρίως οι καθηγητές, τουλάχιστον η πλειοψηφία τους, κάνουν το καλύτερο που μπορούν στα όρια του δυνατού. Είναι στο χέρι μας να τους βοηθήσουμε στο σημαντικό έργο το οποίο επιτελούν. Σταματήστε πια τη γκρίνια!!!!!!

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Olympia Mall, μια πονεμένη ιστορία...

Το mall όταν λάμβανε τους διθυράμβους











Το mall μετά το άτυχο βραχυκύκλωμα





Έχω εκνευριστεί...είναι αδύνατον να επιβιώσεις σε μια πόλη, χωρίς έναν κινηματογράφο της προκοπής. Δε θέλω να βλέπω μόνο πολυαναμενόμενα block busters my friend, θέλω να βλέπω και καμιά ταινία της προκοπής. Κι εκεί που η δύσμοιρη πήγα να χαρώ με το χιλιοεγκωμιασμένο και επευφημισμένο Village Cinemas στο κοντινό Αγναντερό (που ο Θεός και η ψυχή τους ξέρουν γιατί το φτιάξανε μέσα στον Θεσσαλικό κάμπο το Mall), κι ενώ έβλεπα και καμια ταινία της προκοπής, ξαφνικά το πουλάκι πέταξε. Ta Village έγιναν παρανάλωμα του πυρός. Πάνε οι ταινίες, πάνε οι υπερσύγχρονες αίθουσες προβολής, πάνε οι αγαπημένοι μου ηθοποιοί.
Κι εδώ αγαπημένε μου αναγνώστη έχω να σημειώσω (γκρινιάζοντας 100%) τα εξής;
Τι πάς ρε μπάρμπα και χτίζεις Olympia Mall (και προσέξτε Olympia, 18,024 τετραγωνικά και 130 καταστήματα) δίπλα σε ένα κουτσοχώρι, ανάμεσα σε Τρίκαλα και Καρδίτσα; Και εντάξει μπορεί να ήθελες να τις πιάσεις και τις δύο πόλεις, αλλά μιλάμε για Τρίκαλα και Καρδίτσα...hello?????????
Ποιός βλάκας σε έκανε να πιστέψεις οτι θα έχεις 1.000.000 επισκέπτες ετησίως κι εσύ σαν ακόμη πιο βλάκας πώς τον πίστεψες; Κι εντάξει ήθελες κι εσύ να επεκταθείς οικονομικά και σε άλλους τομείς σαν γνήσιος παραδοσιακός πρόεδρος αθλητικής ένωσης, αλλά ρε φίλε δεν θα ήταν καλύτερα να έχτιζες το τσαρδάκι σου λίγο πιο δίπλα στη Λάρισα;
Και θα μου πείς μα έτσι είναι οι επιχειρήσεις, απαιτούν ρίσκα και θα σου πώ, αυτούς τους καημένους τους εργαζόμενους, που χάρηκαν οι άνθρωποι προσωρινά που βολεύτηκαν σε μια δουλίτσα πώς θα τους κοιτάξεις στα μάτια; Εσύ άλλωστε τα λεφτά της ασφάλειας θα τα πάρεις, αφού σου έτυχε "τέτοιο κακό"...να πάθει βραχυκύκλωμα το πολυπροστατευμένο και καλοφυλαγμένο mall σου...μα πώς είναι δυνατό...έτσι στα ξαφνικά...τί σε βρήκε κι εσένα;
Κι έρχομαι κι εγώ το εγωϊστικό και συμφεροντολογικό κτήνος να διατυπώσω την εξής φράση: "κι εγώ τί φταίω;....εεεε;;;;;". Τι θα κάνω εγώ τώρα χωρίς Village; Μεγάλο καπιταλιστικό τέρας...ξέρω ποιό είναι το σχεδιό σου... σπρώχνεις τους νέους στην αγκαλιά του  Internet και αναγκαστικά στή μεγάλη αγορά του κλαδου της πληροφορικής. Τελικά πίσω απ' όλα κρύβεται ο Bill ο Γάτος (Gates-Γάτης), θυμηθείτε το!