Μοναξιά

Μόνο όταν έζησες κάτω θα ξέρεις πόσο επικίνδυνο είναι να σκαρφαλώνεις πάνω.
Μόνο όταν βγήκες από το σκοτάδι θα καταλάβεις πόσο φωτεινή είναι η λάμψη του ήλιου.
Μόνο γνωρίζοντας τη μοναχικότητα θα καταλάβεις πόσο μάταιη είναι η πολυλογία.

Στον πατέρα που έφυγε…

Τετράγωνα δωμάτια,
λευκά ταβάνια,
ταλαιπωρία για τη σκέψη.
Εκεί που κοιμάσαι,
κοιμότανε.
Εκεί που τρώς,
έτρωγε.
Οι μέρες περνούν,
μα τα αρώματα μένουν.
Τα μάτια σου καταπίνουν τον καθρέφτη.
Θές να τον βλέπεις.
Θές να καμαρώνεις εκεί το είδωλό του.
Δύο πρόσωπα,
όχι ένα.
Δύο σάρκες,
όχι μία.
Ήταν κομμάτι σου
και ήσουν δικό του.
Είσαι δικό του και συνέχειά του.
Ποιός να σε καταλάβει και γιατί;

Κάνω την αρχή με ένα ποίημα που έγραψα πριν από 7 χρόνια.

Ευαισθησία-Παράνοια

Αδίστακτε τύρρανε σταμάτα να μου πατάς το μυαλό,

σταμάτα να μου ξεσκίζεις τη σάρκα.

Όταν δεν σ’εχω νιώθω κενή

και όταν σε έχω νιώθω μόνη.

Εσύ με κάνεις να νιώθω ζωντανή

κι εσύ με σκοτωνεις.

Δικαίωμα μου να σε επικαλούμαι,

δικαίωμά τους να σε εκμεταλλεύονται.

Η θέση σου είναι συνήθως κοντά στη μοναξιά

μα εγώ θέλω να σε επιβάλλω σε όλους.

Σταμάτα να μου θυμίζεις τη διαφορά μου

κι εγώ θα σταματήσω να σε ανακυρύσσω σωτήρα μου.

Ευαισθησία σε αποκαλούν κάποιοι,

παράνοια σε λέω εγώ.

Στρατόπεδα Συγκέντρωσης για τους λαθρομετανάστες

Υπερπαραγωγή ανακοινώσεων μια μέρα μετά τις Ευρωεκλογές από τη μεριά της Ν.Δ. σχετικά με το θέμα της λαθρομετανάστευσης. Επιχειρήσεις σκούπα στο κέντρο της Αθήνας και "κέντρα φιλοξενίας" για τους λαθρομετανάστες. Μα όλα πιά στο βωμό του συμφέροντος; Ήταν οι μόνοι που δεν είχαν γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης από τα ψηφοθηρικά παιχνίδια των παρατάξεων, τουλάχιστον όχι σε αυτό το βαθμό. Πλήρης καταπάτηση της νοημοσύνης μας. Το ειρωνικό μέρος της υπόθεσης είναι οτι θέλουν να τους απομονώσουν σε στρατόπεδα, που μας φέρνει συνειρμικά στο μυαλό μας την εικόνα των στρατοπέδων συγκέντρωσης του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου. Τι είναι οι λαθρομετανάστες για να τους βάζουμε σε καραντίνα; Να τους αφήνουμε να ζούνε γκετοποιημένοι, περιθωριοποιημένοι; Μήπως δεν είναι και αυτοί άνθρωποι σαν κι εμάς; Άφησαν τη χώρα τους προς αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης στη χώρα μας και οι περισσότεροι έπεσαν θύματα της εκμετάλλευσης δουλεμπόρων που συνέλλεξαν τα λιγοστά τους χρήματα. Και ο δύσπιστος θα πεί, μα είναι οι πιο άμεσα υπεύθυνοι για την εγκληματικότητα στη χώρα μας. Και σε αυτούς απαντώ: δεν είναι δικό τους λάθος. Αν από την αρχή τους αντιμετωπίζουμε σαν περιθωριοποιημένα ζώα, έτσι θα συμπεριφερθούν κι εκείνοι. Πρόληψη λοιπόν. Αυτή είναι η λύση. Πρόληψη για τη σωστή κοινωνική και οικονομική ένταξη των μεταναστών στη χώρα μας και ελπίδα, για μια πιο οικουμενική και ανθρωποκεντρική πολιτική τόσο από μας όσο και από όλο τον αποκαλούμενο "αναπτυγμένο" σύγχρονο κόσμο.

Δημοσκοπήσεις και Συμφέροντα

Κυριακή 7 Ιουνίου, μια συνηθισμένη μέρα με πολλή ζέστη. Όλες τις προηγούμενες ημέρες στροβίλιζε στο μυαλό μου η ιδέα του τι θα ήταν καλύτερο να κάνω: να γράψω τις εκλογές και να κάνω κάτι καλύτερο όπως μια βόλτα με τα φιλαράκια μου ή να πάω να ψηφίσω; Τεσπά, θεώρησα για δικούς μου λόγους οτι θα ήταν καλυτερα να ασκήσω το εκλογικό μου δικαίωμα. Όλα καλά μέχρι εκεί. Απο το απόγευμα και μετά όμως είδα τον εαυτό μου να χάνεται στη δίνη των καναλιών. Δεν ξέρω γιατί αλλά ήθελα να δώ όποια εκπομπή αφορούσε τις εκλογές. Εκεί, είδα πολλές και διάφορες εταιρείες δημοσκοπήσεων να ανακοινώνουν exit polls και να κάνουν προβλέψεις. Όλες έδιναν στο ΠΑΣΟΚ μέχρι και 7 μονάδες διαφορά. Ναι, 7 μονάδες. Διαφορά ικανή να δώσει στο ΠΑΣΟΚ αυτοδυναμία, σε ενδεχόμενες εθνικές εκλογές. Γιατί και για όσους δεν το κατάλαβαν, αυτό ήταν το νόημα των εκλογών. Απευθείας συνδέσεις με τα εκλογικά κέντρα του ΠΑΣΟΚ, με ξέφρενες μουσικές και ζωηρούς πανηγυρισμούς. Ο Γιωργάκης να βγαίνει με το ύφος του πρωθυπουργού και ο μέχρι πρότεινος επικίνδυνος για την ενότητα της παράταξης Βενιζέλος να καταχειροκροτείται από το ξέφρενο πλήθος. Από την άλλη την καταχνιά και τα σκυμένα κεφάλια των βουλευτών της νέας δημοκρατίας και η απαρηγόρητη δήλωση: "το λάβαμε το μήνυμα". Και ξαφνικά γύρω στις 9.00 όλα αλλάζουν. Ένας ένας οι εκπρόσωποι των εταιρειών ρίχνουν τα ποσοστά. Ο Παυλόπουλος, δίνει εντολή να αργεί η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Αρχίζουν και μιλάνε για ποσοστά 5% και μετά 4%. Τί συνέβη; Πώς έγινε αυτό; Μα όλες οι εταιρείες πέσαν έξω; Όχι! Η απάντηση είναι πολύ απλή. Οι εταιρείες ήταν συνεννοημένες! Από την αρχή μέχρι το τέλος. Γι' αυτό και ανακοίνωσαν όλες τα νέα δεδομένα γύρω στις 9.00! Ας μην ξεχνάμε την "προτίμηση" των καναλιών στο πανελλήνιο σοσιαλιστικό κίνημα. Όλα είναι μέρος των συμφερόντων. Εταιρείες, κανάλια, κόμματα πλέουν σε έναν βούρκο ανταλλαγής συμφερόντων. Και εκεί κάπου, έρχεται για πολλοστή φορά στο μυαλό μου η ερώτηση: εμείς τι θα γίνουμε; Μια ερώτηση με μια μικρή δόση εγωϊσμού. Πρέπει να μαυρίσουμε κι εμείς ότι μας έχει απομείνει από αυτό το πράγμα που ονομάζουμε συνείδηση; Ακόμη απάντηση δεν έχω πάρει και ειλικρινά δεν μου αρέσει που αναρωτιέμαι.

Ινδιάνοι στην Πιερία;

Πολλά είναι τα μέσα που επιλέγουν να προβάλλουν το Ελατοχώρι Πιερίας, το τελευταίο διάστημα, μια προσπάθεια οργανωμένη κυρίως από τη διοίκηση του Χιονοδρομικού Κέντρου Ελατοχωρίου. Πρόσφατα στο Ελατοχώρι βρέθηκαν συνεργεία της εκπομπής «ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ», του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ. Στο διήμερο της παραμονής τους κατέγραψαν πολλά θέματα από την ιστορία, την παράδοση, τον πολιτισμό, την φύση, το περιβάλλον, την ατομική πρωτοβουλία και τη συλλογική δράση.
Αυτο όμως που μου προκάλεσε τη μεγαλύτερη εντύπωση ήταν το Ινδιάνικο Χωριό που βρίσκεται μέσα στο καστανόδασος των Πιερίων, δίπλα στο δρόμο Ρητίνης – Ελατοχωρίου. Οι ιδρυτές και κατασκευαστές του μίλησαν γι’ αυτό τους το εγχείρημα, την εναλλακτική πρόταση διαμονής και ψυχαγωγίας.Το χωριό ονομάζεται «ΤΖΟΜΑΚΟΥΑ» και οι ιδιοκτήτες του ντύνονται με ινδιάνικες ενδυμασίες. Οι εικόνες που μας προσέφερε η εκπομπή ήταν απλά καταπληκικές. Οι σκηνές, τα παραδοσιακά γκαλντερίμια που έφτιαξαν οι ιδιοκτήτες μόνοι τους, το απείρου κάλους φυσικό τοπίο με έκαναν να ταξιδέψω με τη σκέψη μου. Δείτε και μόνοι σας γιατί μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις:

http://girismata.skai.gr/default.asp?pid=2&vid=740&rid=29&cid=

ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ Η «ΚΟΚΚΙΝΗ ΡΟΖΑ»; Βερολινέζικο νοσοκομείο υποστηρίζει ότι ίσως ανακάλυψε το πτώμα της Ρ.Λούξεμπουργκ

Το πτώμα της επαναστάτριας Ρόζα Λούξεμπουργκ υποστηρίζει ότι ίσως να ανακάλυψε γιατρός σε νοσοκομείο του Βερολίνου στο υπόγειό του. Σε μία τέτοια περίπτωση ο τάφος της «Κόκκινης Ρόζα» ενδέχεται να είναι κενός. Κάθε χρόνο ο τάφος της Ρόζα Λούξεμπουργκ στο Βερολίνο, η οποία δολοφονήθηκε τον Ιανουάριο του 1919, αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες άτομα. Ωστόσο, σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύεται στο γερμανικό εβδομαδιαίο περιοδικό Der Spiegel, ο Μάικλ Τσόκος, επικεφαλής του Ινστιτούτου Ιατρικής και Εγκληματολογίας του νοσοκομείου Charit στο Βερολίνο δήλωσε ότι ανακάλυψε το πτώμα μιας γυναίκας, το οποίο παρουσιάζει «εκπληκτικές ομοιότητες» με εκείνο της Λούξεμπουργκ. Το πτώμα δεν είχε κεφάλι, πόδια και χέρια και βρισκόταν μέσα σε ένα ξύλινο φέρετρο στο υπόγειο του νοσοκομείου. Αφού έκανε νεκροψία, ο Μ.Τσόκος αποφάσισε να προχωρήσει την έρευνα του κάνοντας τεστ στον τομογράφο. Το αποτέλεσμα έδειξε ότι το σώμα φαινόταν να έχει μείνει μέσα σε νερό αρκετό καιρό, άνηκε σε μια γυναίκα ηλικίας 40 έως 50 ετών, η οποία υπέφερε από οστεοαρθρίτιδα και τα πόδια της είχαν διαφορετικό μήκος. Το γεγονός ότι τα χέρια και τα πόδια του λείπουν αποτελεί σημάδι ότι υπέφερε από σκληρά βασανιστήρια. Σύμφωνα με τον Μάικλ Τσόκος, το μυστηριώδες πτώμα παρουσιάζει καταπληκτικές ομοιότητες με το σώμα της Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Ποιά είναι η Ρόζα Λούξεμπουργκ;

• Η Ρόζα Λούξεμπουργκ υπήρξε μία από τις πλέον αγνές, συνεπείς και ανεξάρτητες μορφές του παγκόσμιου σοσιαλιστικού κινήματος. Γεννήθηκε το 1871 στο Ζάμοστς της ρωσοκρατούμενης Πολωνίας.

• Η Ρόζα Λούξεμπουργκ ανέπτυξε παράνομη πολιτική δράση από τα γυμνασιακά της χρόνια στη Βαρσοβία.

• Μετανάστευσε στην Ελβετία όπου σπούδασε νομικά και πολιτική οικονομία. Κατά τα φοιτητικά της χρόνια στη Ζυρίχη η Λούξεμπουργκ γνώρισε πολλούς εξέχοντες ρώσους σοσιαλδημοκράτες, όπως ο Πλεχάνοφ, ο Αξελροντ και άλλοι.

• Με το έργο της Κοινωνική μεταρρύθμιση ή επανάσταση; (1900) η Λούξεμπουργκ αντιτάχθηκε σθεναρά σε αυτές τις απόψεις εμμένοντας αταλάντευτα στην ανάγκη της επανάστασης ως μέσου για την κοινωνική αλλαγή.

• Η Ρόζα Λούξεμπουργκ πολεμούσε πάντοτε σε δύο μέτωπα: στο ένα αντιμετώπιζε τον αιώνιο πολιτικό και ταξικό εχθρό, την αστική τάξη, και στο άλλο τους ομοϊδεάτες της σοσιαλιστές.

• Στα χρόνια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου η Λούξεμπουργκ πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα στη φυλακή. Διαφωνώντας με το γερμανικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, που υποστήριζε τη γερμανική πολεμική προσπάθεια, η Λούξεμπουργκ ίδρυσε μαζί με τον Καρλ Λίμπκνεχτ την Ενωση Σπάρτακος η οποία είχε ως σκοπό τον τερματισμό του πολέμου και αργότερα μετεξελίχθηκε στο γερμανικό κομμουνιστικό κόμμα.

Οσο ζούσε η Ρόζα Λούξεμπουργκ, αν και αγωνίστηκε με πείσμα, δεν κατόρθωσε να δώσει σάρκα και οστά στις απόψεις της για τον σοσιαλισμό. Μετά τον θάνατό της, όσο και αν ο σεβασμός για το πρόσωπό της δεν έσβησε ποτέ ανάμεσα στους μαρξιστές, τα πιστεύω της πολεμήθηκαν σφοδρά από το σοβιετικό κατεστημένο. Τα τελευταία χρόνια όμως, και ιδίως μετά τη φιλελευθεροποίηση της τότε ΕΣΣΔ και την τελική κατάρρευσή της, το ενδιαφέρον για τις θεωρίες της Λούξεμπουργκ αναζωπυρώθηκε και η «κόκκινη Ρόζα», όπως την έλεγαν, θεωρείται πλέον η ιδεολογική ιδρύτρια του «σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο».

Κανείς δεν θα ξεχάσει τα ακόλουθα λόγια της:
«Η ηγεσία απέτυχε. Ακόμα κι έτσι, η ηγεσία πρέπει να ξαναδημιουργηθεί από τις μάζες και μέσα από τις μάζες. Οι μάζες είναι το αποφασιστικό στοιχείο, είναι ο βράχος πάνω στον οποίο θα κτιστεί η τελική νίκη της επανάστασης. Οι μάζες ήταν στα ύψη() ανέπτυξαν την “ήττα” αυτή σε μία από τις ιστορικές ήττες που είναι η τιμή και η δύναμη του διεθνούς σοσιαλισμού. Και γι’αυτό η μελλοντική νίκη θα ανθίσει από αυτή την “ήττα”

“Τάξη επικρατεί στο Βερολίνο!” Ηλίθιοι δήμιοι! Η “τάξη” σας είναι χτισμένη στην άμμο. Αύριο κιόλας η επανάσταση θα “ανυψωθεί με μια βροντή” και με σαλπίσματα θα ανακοινώσει στον τρόμο σας: Ήμουν, Είμαι, Θα είμαι!» (Τάξη βασιλεύει στο Βερολίνο, Συλλογικά Έργα)

Ένας ποιητικός επικήδειος για την Ρόζα Λούξεμπουργκ (Epitaph(1919) γράφτηκε από τον Μπέρτολτ Μπρεχτ, και μελοποιήθηκε από τον Κουρτ Βάιλ (The Berlin Requiem):

Η Κόκκινη Ρόζα χάθηκε κι αυτή

Κανείς δεν ξέρει πού το κορμί της παραχώσαν

Ελεγε την αλήθεια στους φτωχούς

Γι' αυτό κι οι πλούσιοι τη σκοτώσαν