Κλαίω για κάθε χαμένο έρωτα...
αλλά κυρίως κλαίω για το δικό σου,
για το δικό μου...
για εκείνα τα θολά αγγίγματα
για τα χαμμηλά βλέματα,
για τις αμήχανες σιωπές,
όταν όλα τελειώνουν.
Κλαίω για τη χαμένη αθωότητα
της πρώιμης σχέσης σου,
για τα τραγούδια που ακούσατε μαζί,
και ίσως τα τραγούδια που άκουσα κι εγώ.
Κλαίω για τα βασανιστήρια που πέρασες,
μέχρι να την ξεχάσεις.
Για τον πάτο που έφτασες,
μέχρι να ξαναγεννηθείς.
Κλαίω για την λεπτή κλωστή,
που παρέμεινε στην ψυχή σου,
που σου τη θυμίζει ακόμη...
Κλαίω γιατί νομίζω οτι σε αισθάνομαι...
Κλαίω για κάθε χαμένο έρωτα...
αλλά κυρίως για το δικό σου,
για το δικό μου.
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
Special needs
Αναρτήθηκε από Maria στις 10:36 μ.μ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
5 σχόλια:
Πoλύ όμορφο Μαρία! Δικό σου?
Maraki,tipota den teleiwnei ousiastika apo kamia pleura, an o erwtas sundiazetai me pragmatikh agaph. An loipon klais gia ton, opws to theteis, xameno sou erwta, auto shmainei oti den xathike akoma tipota. Oute sth kardia sou, oute sth psuxh sou. Skepsou to! Panta filika etsi? :)
Για μένα σημαίνει κάτι άλλο, που έχει κυρίως σχέση με την κατανόηση που πρέπει να δείχνεις σε έναν οποιονδήποτε άνθρωπο που έχει βρεθεί σε παρόμοια θέση με 'σένα. Ο δικός σου πόνος ήταν κάποια στιγμή και δικός μου και κάποιου τρίτου. Αυτό είναι που προσπαθώ να περάσω μέσα από αυτό το ποιηματάκι, αλλά εννοείται πώς μπορείς να το ερμηνεύσεις όπως θέλεις.
Isws loipon to ermhneusa etsi giati me auth th katastash sundeomai auth th stigmh. Epeidh eimai ligo (ews polu) egwistria, mporw mono na to grapsw kai oxi na to paradektw kai na kanw kati gia auto. Opws kai na xei, empneustika (an kai lanthasmena)apo to poihmataki sou. Mou edwse dunamh kai elpida oti kapoia mera, an akomh to thelw polu, ta pragmata tha ftiaksoun. Allwste, an agapas kapoion pragmatika, h istoria sas pote den teleiwnei. Euxaristw Maraki! :)
Xairomai an sou edwsa elpida...kale mou astromaxiti, xairomai pou sou arese...
Δημοσίευση σχολίου