Το πτώμα της επαναστάτριας Ρόζα Λούξεμπουργκ υποστηρίζει ότι ίσως να ανακάλυψε γιατρός σε νοσοκομείο του Βερολίνου στο υπόγειό του. Σε μία τέτοια περίπτωση ο τάφος της «Κόκκινης Ρόζα» ενδέχεται να είναι κενός. Κάθε χρόνο ο τάφος της Ρόζα Λούξεμπουργκ στο Βερολίνο, η οποία δολοφονήθηκε τον Ιανουάριο του 1919, αποτελεί πόλο έλξης για χιλιάδες άτομα. Ωστόσο, σύμφωνα με άρθρο που δημοσιεύεται στο γερμανικό εβδομαδιαίο περιοδικό Der Spiegel, ο Μάικλ Τσόκος, επικεφαλής του Ινστιτούτου Ιατρικής και Εγκληματολογίας του νοσοκομείου Charit στο Βερολίνο δήλωσε ότι ανακάλυψε το πτώμα μιας γυναίκας, το οποίο παρουσιάζει «εκπληκτικές ομοιότητες» με εκείνο της Λούξεμπουργκ. Το πτώμα δεν είχε κεφάλι, πόδια και χέρια και βρισκόταν μέσα σε ένα ξύλινο φέρετρο στο υπόγειο του νοσοκομείου. Αφού έκανε νεκροψία, ο Μ.Τσόκος αποφάσισε να προχωρήσει την έρευνα του κάνοντας τεστ στον τομογράφο. Το αποτέλεσμα έδειξε ότι το σώμα φαινόταν να έχει μείνει μέσα σε νερό αρκετό καιρό, άνηκε σε μια γυναίκα ηλικίας 40 έως 50 ετών, η οποία υπέφερε από οστεοαρθρίτιδα και τα πόδια της είχαν διαφορετικό μήκος. Το γεγονός ότι τα χέρια και τα πόδια του λείπουν αποτελεί σημάδι ότι υπέφερε από σκληρά βασανιστήρια. Σύμφωνα με τον Μάικλ Τσόκος, το μυστηριώδες πτώμα παρουσιάζει καταπληκτικές ομοιότητες με το σώμα της Ρόζα Λούξεμπουργκ.
Ποιά είναι η Ρόζα Λούξεμπουργκ;
- Η Ρόζα Λούξεμπουργκ υπήρξε μία από τις πλέον αγνές, συνεπείς και ανεξάρτητες μορφές του παγκόσμιου σοσιαλιστικού κινήματος. Γεννήθηκε το 1871 στο Ζάμοστς της ρωσοκρατούμενης Πολωνίας.
- Η Ρόζα Λούξεμπουργκ ανέπτυξε παράνομη πολιτική δράση από τα γυμνασιακά της χρόνια στη Βαρσοβία.
- Μετανάστευσε στην Ελβετία όπου σπούδασε νομικά και πολιτική οικονομία. Κατά τα φοιτητικά της χρόνια στη Ζυρίχη η Λούξεμπουργκ γνώρισε πολλούς εξέχοντες ρώσους σοσιαλδημοκράτες, όπως ο Πλεχάνοφ, ο Αξελροντ και άλλοι.
- Με το έργο της Κοινωνική μεταρρύθμιση ή επανάσταση; (1900) η Λούξεμπουργκ αντιτάχθηκε σθεναρά σε αυτές τις απόψεις εμμένοντας αταλάντευτα στην ανάγκη της επανάστασης ως μέσου για την κοινωνική αλλαγή.
- Η Ρόζα Λούξεμπουργκ πολεμούσε πάντοτε σε δύο μέτωπα: στο ένα αντιμετώπιζε τον αιώνιο πολιτικό και ταξικό εχθρό, την αστική τάξη, και στο άλλο τους ομοϊδεάτες της σοσιαλιστές.
- Στα χρόνια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου η Λούξεμπουργκ πέρασε μεγάλο χρονικό διάστημα στη φυλακή. Διαφωνώντας με το γερμανικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, που υποστήριζε τη γερμανική πολεμική προσπάθεια, η Λούξεμπουργκ ίδρυσε μαζί με τον Καρλ Λίμπκνεχτ την Ενωση Σπάρτακος η οποία είχε ως σκοπό τον τερματισμό του πολέμου και αργότερα μετεξελίχθηκε στο γερμανικό κομμουνιστικό κόμμα.
Κανείς δεν θα ξεχάσει τα ακόλουθα λόγια της:
«Η ηγεσία απέτυχε. Ακόμα κι έτσι, η ηγεσία πρέπει να ξαναδημιουργηθεί από τις μάζες και μέσα από τις μάζες. Οι μάζες είναι το αποφασιστικό στοιχείο, είναι ο βράχος πάνω στον οποίο θα κτιστεί η τελική νίκη της επανάστασης. Οι μάζες ήταν στα ύψη() ανέπτυξαν την “ήττα” αυτή σε μία από τις ιστορικές ήττες που είναι η τιμή και η δύναμη του διεθνούς σοσιαλισμού. Και γι’αυτό η μελλοντική νίκη θα ανθίσει από αυτή την “ήττα”
“Τάξη επικρατεί στο Βερολίνο!” Ηλίθιοι δήμιοι! Η “τάξη” σας είναι χτισμένη στην άμμο. Αύριο κιόλας η επανάσταση θα “ανυψωθεί με μια βροντή” και με σαλπίσματα θα ανακοινώσει στον τρόμο σας: Ήμουν, Είμαι, Θα είμαι!» (Τάξη βασιλεύει στο Βερολίνο, Συλλογικά Έργα)
Ένας ποιητικός επικήδειος για την Ρόζα Λούξεμπουργκ (Epitaph(1919) γράφτηκε από τον Μπέρτολτ Μπρεχτ, και μελοποιήθηκε από τον Κουρτ Βάιλ (The Berlin Requiem):
Η Κόκκινη Ρόζα χάθηκε κι αυτή
Κανείς δεν ξέρει πού το κορμί της παραχώσαν
Ελεγε την αλήθεια στους φτωχούς
Γι' αυτό κι οι πλούσιοι τη σκοτώσαν
_7.jpg)